november 2009

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

heyrik

  • Een weblog over de belangrijke zaken des levens, zoals daar zijn sport, popmuziek, ongein en andere wetenswaardigheden over het leven van Heyrik.
Neem inhoud van deze site over (XML)
web-log.nl, powered by TypePad

20 november 2009

Hands

Natuurlijk was het hands, daarover bestaat geen enkele discussie. Thierry Henry neemt de bal met zijn hand aan, geeft voor en schakelt daarmee Ierland uit voor het WK. Buitengewoon irritant natuurlijk. Als Ier verdrink je dat leed vermoedelijk een week lang in een pub, jezelf overladen met Guinness werkt altijd. Dat is in ieder geval beter dan dat overdreven gezeur om het overspelen van de wedstrijd. Ondoenlijk. Dan spelen we vanaf nu op woensdag continue replays van wedstrijden uit het weekeinde. Ik heb in mijn leven ontelbare duels gezien die werden beslist door een arbitrale dwaling.

Jammer is het wel dat Thierry Henry nu wordt bezoedeld. Ik vind het een sieraad voor de sport. Schitterende speler en buitengewoon sympathiek. Hij bekende na afloop ruiterlijk dat het hands was en dat een beslissing daarover een taak van de scheidsrechter is. Gelijk dat hij heeft. Iedereen die ooit voetballer is geweest, zou het zelfde doen. Per ongeluk de bal tegen je hand krijgen, net doen alsof dat niet is gebeurd, voorgeven en vervolgens juichen. Natuurlijk voelt dat niet lekker, maar ik heb nog nooit een speler gezien die zijn hand opsteekt en zegt: sorry jongens, het was hands, die goal moet niet tellen.

18 november 2009

Lijst

1. (1) Lily Allen - 22

2. (6) The Big pink - Dominoes

3. (3) John Mayer  - Who Says

4. (4) John Fogerty - Paradise

5. (-) Robbie Williams - you know Me

6. (7) Monsters of Folk - The Right Place

7. (9) James Morrison - Nothing ever Hurt

8. (-) Alicia Keyes - It doesnt mean anything

9. (-) Joss Stone - Colour me Free

10. (10) Waylon - Hey

Wachten

Geduld is nooit mijn sterkste eigenschap geweest. Wachten is mij een gruwel. Familiekwaaltje. Lastig als je zoals vandaag thuiszit omdat er een pakketje wordt bezorgd. Terwijl ik nog voldoende te doen heb. Ik moet naar een bevriend reclamebureau, ik moet naar het postkantoor, naar de supermarkt, ik moet, ik moet, ik moet. Maar ik kan niet. Want het pakket komt. Ik durf nog niet eens te gaan douchen. Heb je net de shampoo in je haar, gaat de deurbel.

Daarom me thuis maar nuttig proberen te maken. Bed verschoond, afwas gedaan, wasje gedraaid, marktplaats bijgewerkt, mailtjes verstuurd. Maar nu ben ik daar wel klaar mee. Ik wil dat het pakketje komt. Dan kan ik verder met mijn leven. Extra irritatie vandaag is de wind. Die zorgt namelijk dat mijn brievenbus klappert. Ik denk dan dat iemand voor de deur staat (mijn bel doet het namelijk al vijf jaar niet, weet u). Ook lijkt het gegier van de wind redelijk vaak op het stoppen van een DHL-vrachtwagen. Zeker zeven keer ben ik vandaag in die trucs van de wind getrapt.

Ik geef toe dat het klein leed betreft, maar wachten sucks. Kom op, DHL, doe het!

13 november 2009

Bootlegs

The Rolling Stones hebben in de bijna vijftig jaar van hun carriere natuurlijk waanzinnig veel muziek opgenomen. Luisteren naar de muziek die daadwerkelijk de albums hebben gehaald, kost je vermoedelijk al een paar dagen. Daarnaast liggen de schatkamers vol met nooit uitgebrachte pareltjes. Onder Stones-fans hebben sommige van die nummers een magische klank. Iedereen weet dat er nummers als Claudine, Travelin Man, Give me a Hamburger, Whip's Crack en I Trie to Talk her into it op de planken liggen.

In 'onze' beleving moeten dat wereldnummers zijn. Helaas kon ik ze nooit te pakken krijgen. Tot ik gisteravond bijna argeloos op youtube maar eens 'Rolling Stones Travelin Man' intikte. En verdomd, dat nummer stond er gewoon op. Net als tientallen andere unreleased tracks. Een gevoel van opwinding maakte zich van mij meester. Eindelijk kon ik die ongeboren klassiekers beluisteren. Sommigen vallen bar tegen (claudine is de roem niet waard), anderen zijn werkelijk te gek. Rijp voor alsnog uitbrengen. Anderen klinken uiteraard onaf, met matige zang, niet goed gestemde gitaren, of andere onvolkomenheden. Het is echter te gek om die nieuwe nummers aan te klinken.

Wat te denken van dit pareltje: Give me a Hamburger (ook wel bekend als Stuck Out Alone).

">

11 november 2009

Mick

Even een vraag: als ik vanaf nu iedere dag keurig mijn sportoefeningen doe, zie ik er dan op mijn 66e nog zo angstaanjagend strak uit als Mick Jagger, als hij tijdens het 25-jarig bestaan van de Rock'n Roll Hall of Fame Gimmie Shelter zingt met U2 en Fergie?

En een andere vraag: kan die Fergie eigenlijk niet veel beter uit de Black Eyed Peas stappen om een lekker stampend rockalbum op te nemen? De strot heeft ze er voor, dat is me nu wel duidelijk.

">

Lijst

1. (9) Lily Allen - 22

2. (2) John Mayer - Who Says

3. (3) John Fogerty - Paradise

4. (6) David Gray - Fugitive

5. (5) John Fogery - Heavens just a sin away

6. (-) The Big Pink - Dominoes

7. (7) Monsters of Folk - The Right Place

8. (8) Hockey - Song Away

9. (-) James Morrison - Nothing Ever Hurt

10. (-) Waylon - Hey

2 november 2009

Klassiek

Ik heb een hekel aan mensen die van klassieke muziek houden. Althans aan mensen die doen alsof klassieke muziek een van God gegeven geschenk is, en dat popmuziek louter voor het gepeupel is bestemd. Ze worden lyrisch als ze over pakweg Mahler spreken. Ze komen klaar als ze alleen maar aan Bach denken. Ik kan daar niet zo goed tegen. Vooral niet als ze de neus ophalen voor lekkere rockbands. "Dan heeft er iets aan je opvoeding geschort", zeggen ze als je vertelt dat je van popmuziek houd.

Het ergste is wanneer ze je gaan overhalen om toch naar klassieke muziek te luisteren. Dat ze je uitnodigen voor een concert in het Concertgebouw. Dat ze verhalen over het genoegen dat ze beleven aan klassieke muziek. Ergerlijk. Zeker als ze vervolgens niet luisteren naar mijn betogen over de gitaarsolo's van Jimmy Page of Billy Gibbons. Als ik begon over de blues, glimlachen ze. Op zo'n neerbuigende manier. Nee, mensen die houden van klassieke muziek, ik moet ze niet.

Lijst

1. (1) The Black Eyed Peas - I gotta feeling

2. (2) John Mayer - Who Says

3. (3) John Fogerty - Paradise

4. (4) John Fogerty - Neverending Love

5. (5) John Fogery - Heavens just a sin away

6. (6) David Gray - Fugitive

7. (7) Monsters of Folk - The Right Place

8. (8) Hockey - Song Away

9. (9) Lily Allen - 22

10. (10) Jay z/Alicia Keys - Empire State of Mind

26 oktober 2009

Monsters

Omdat er de laatste tijd verrekte veel steengoede platen uitkomen, waren de Monsters of Folk bij mij alweer wat uit beeld geraakt. Volstrekt ten onrechte, zo merkte ik vanavond. Het titelloze album van dit samenwerkingsverband van vier pseudo-grootheden uit de alternatieve scene is namelijk een genot om naar te luisteren. Bivakkerend tussen pakweg Fleet Foxes, Crosby Stills Nash and Young en The Beack Boys leveren de Monsters of Folk een lekker gevarieerd album af. Met wat folkinvloeden inderdaad, maar in het openingsnummer wordt de drumcomputer ook niet geschuwd.

Dat Dear God is een merkwaardige kruising tussen folk en funk. Een topnummer waarvan het tamelijk onbegrijpelijk dat 3FM het niet oppikt. Daarna volgen nog zeker zeven andere prijsnummers. Kortom: een aanradertje: de monster of folk!

">

Lijst

1. (-) The Black Eyed Peas - I gotta feeling

2. (1) John Mayer - Who Says

3. (4) John Fogerty - Paradise

4. (re) John Fogerty - Neverending Love

5. (re) John Fogery - Heavens just a sin away

6. (3) David Gray - Fugitive

7. (6) Monsters of Folk - The Right Place

8. (7) Hockey - Song Away

9. (9) Lily Allen - 22

10. (8) Jay z/Alicia Keys - Empire State of Mind

* Black Eyed Peas klonk al een tijdje lekker op de radio. Na twee autoritten richting Limburg ben ik helemaal om. De uit-het-dak-plaat van het jaar? Fogerty blijft extreem lekkere country. Yummie!

24 oktober 2009

Limburg

Als je in het voorjaar of najaar op vakantie wilt en daarbij wilt genieten van mooi weer, kun je het beste mij mee vragen. Ik ben namelijk een garantie voor mooi weer in die periode. Ooit zat ik zelfs diep in november op een Duits terrasje zonder jas. Met een koud biertje voor mij. Toen ik weer terug was, sloeg het weer om. Binnen een week werden de ski's uit het vet gehaald.

Zo bont was het afgelopen week niet, maar we liepen toch geregeld zonder jas buiten. 17, soms 18 graden, strak blauwe luchten, geen spat regen en veel terrasjes in Valkenburg, Maastricht en Aken. Echt Heyrik-weer. Limburg blijft mooi. Enigszins bedremmeld verliet ik Aken. Verschillende mensen vertelden mij dat dit een prachtige, oude stad is. Nou verschillen smaken godzijdank nogal, maar buiten de Dom heb ik geen oud gebouw gezien. Tegenvallertje in een zonovergoten mini-vakantie.

16 oktober 2009

Lijst

1. (-) John Mayer - Who Says

2. (10) Black Crowes - A Train Still Makes a Lonely sound

3. (1) David Gray - Fugitive

4. (3) John Fogerty - Paradise

5. (2) Drive by Truckers - TVA

6. (5) Monsters of Folk - The Right Place

7. (9) Hockey - Song Away

8. (-) Jay Z - Empire state of Mind

9. (-) Lily Allen - 22

10. (-) Cascade - Evacuate the Dancefloor

">

Carkit

Iphonecarkit "Ooooooooooh, misschien is dat mijn pakje wel", zei mijn collega vandaag een paar keer als de deurbel ging. Ze verwachtte nogal wat. Een carkit voor een I-Phone om precies te zijn. "Ik heb er achttien maanden op gewacht", verduidelijkte ze haar hoop op een DHL-bezoek. Ondanks alle lof van onze vormgevers voor Apple, had dat bedrijf namelijk nog nooit een carkit ontwikkeld. Lekker makkelijk.

Even later kwam ze triomfantelijk boven. Met een pakje in de hand. Daarin zat wel degelijk de carkit. Vol enthousiasme en met blosjes op de wangen, pakte ze hem uit. "Zelfs de carkit van Apple is mooi", klonk het. Binnen vijf minuten zat het toestel in de houder. "Oooooh, ik moet even rijden hoor", zei ze. Na een klein kwartier was ze terug. "Hij doet het niet...", klonk het teleurgesteld. Tot overmaat van ramp ging de I-phone bovendien niet meer uit de carkit. "Past ie nog in je tasje?", vroeg ik pesterig.

Uiteindelijk besloot ze maar naar een garagebedrijf te rijden. Deskundige hulp was nodig. Toen ze weg was, ging de telefoon. Ik nam hem op. "Ja, met mij...hij doet het!", jubelde ze in mijn oren. "Oh, wat heerlijk", was het laatste wat ik hoorde. Apple-gebruikers zijn vreemde mensen.

15 oktober 2009

Coat

Als ik zeg dat Dolly Parton de beste vrouwelijke songwriter op deze wereld is, moeten mensen meestal lachen. Vermoedelijk zien ze twee enorme borsten, een belachelijk kapsel, opgeblazen lippen en een rechtgetrokken gezicht voor zich. Begrijpelijk. Beter kunnen ze een Dolly-plaat opzetten. Dan vergeet je dat merkwaardige uiterlijk. A Coat of Many Color. En nou jij weer!

">

Zwarte blouse

Mannen met zwarte blousen zijn cool. Daarom draag ik ook opvallend vaak een zwarte blouse. Die kleden zo lekker af, het lijkt verdomd net alsof je helemaal geen buikje hebt. Zeker als je een zwarte blouse neemt met een smalle taille. Ze staan ook gewoon mooi. Vooral met een goede spijkerbroek. En natuurlijk met de twee bovenste knoopjes open. Dan gaan alle deuren voor je open. Vrouwen kijken naar je (denk je), mannen zijn onder de indruk, interviews lopen beter en zakelijke besprekingen zijn kinderlijk eenvoudig. Komt allemaal door de zwarte blouse. Een echte man draagt een zwarte blouse, zo simpel is het eigenlijk. In andere kleuren loop je voor lul.

Zwarte blousen zijn ook heel rock'n roll. Vooral weer in combinatie met een spijkerbroek. En een gitaar. Als het even kan een zwarte. Twee mannen met zwarte blouses zijn ook heel cool. En erg rock'n roll. Misschien is de zwarte blouse wel de kern van rock'n roll. Je kunt er zo lekker in springen. En in gitaarspelen. Raggen in een zwarte blouse. Verschrikkelijk lekker. Kijk maar naar zwarte blouse Fogerty, samen met de zwarte blousenband van Bruce Springsteen (voor Bertil: hij doet zijn mond niet of nauwelijks open).

Een ware Fortunate Son heeft een zwarte blouse aan, zeg ik. Beste sixtiesnummer als je het mij vraagt. Lekker!

">

Rancune

Ik heb wel eens overwogen om woedend het kantoor binnen te stappen. Om alsnog mijn grieven neer te leggen. Aan een brief schrijven heb ik veel vaker gedacht. Een brief vol harde woorden en stevige teksten. Gewoon voor de leuk. Om woede kwijt te raken. Of een mailtje of een sms'je. Mijn innerlijke beschaving heeft me altijd tegengehouden. Natrappen heeft ook zo verrekte weinig zin. Laat hem lekker. Wat geweest is, is geweest. Het zal mijn tijd wel duren. Dat soort werk.

Deze week kostte die instelling mij weer wat meer moeite. Ik las over hem. Zelden iemand meegemaakt met zo'n geweldige plaat voor zijn kop en vooral iemand met zo'n volkomen gebrek aan zelfinzicht. Hij somde wat kwaliteiten op die ik juist als zijn gebreken beschouw. Uiteindelijk won de grap het toch weer van mijn rancune. Zelden zoiets lachwekkends gelezen. Laat hem lekker. Niet serieus nemen. Hij mag denken dat hij een geweldig talent is. Ik lach erom. Heel erg hard zelfs.

Last van rancune?

Meerwerk

"En nou ben ik het zat, ik ga een factuur voor meerwerk sturen", mopperde mijn collega vanmiddag. Meerwerk. Het woord klonk me meteen als muziek in de oren. Meer werk in één tot meerwerk. Het zong de rest van de middag rond in mijn hoofd. Er kwam een reactie binnen op een persbericht dat ik had geproduceerd. De klant wilde een zin graag anders formuleren. Geen probleem. "Ik heb nog wat meerwerk gehad aan het persbericht", mailde ik naar mijn collega.

Even later kwam ze mijn kamer binnen. Ze had het over een aantal opdrachten van een grote klant. "Daar krijgen we een hoop meerwerk aan", concludeerde ik meteen. En terecht, zo bleek. We hoeven ons de komende tijd niet te vervelen. Iets voorbij vijf uur sloot ik mijn computer af. "Toch nog wat meerwerk gedaan", zei ik om mijn 'vijf uur is vijf uur'-imago wat kracht bij te zetten. Ze vroeg wat ik vanavond ging doen. "Ik heb thuis nog een hoop meerwerk liggen", zei ik.

14 oktober 2009

Platen

"Heb je ook nog interese in de platen van mijn broer?", vroeg de man die ik zojuist enige honderden euro's in de handen had gedrukt voor zijn eigen collectie. Een leuke, maar niet echt superverzameling. Onder een bed kwam een kist met punk- en waveplaten tevoorschijn. Ik kon mijn ogen niet geloven. Binnen dertig seconden gaf ik de man nog een paar honderd euro. Hiervoor had ik dus vierhonderd kilometer in de auto gezeten.

Zulke gebeurtenissen blijven na twee jaar Heyrik Records en vier jaar platenhandel erg leuk. Gisteren vierhonderd kilometer gereden naar Den Helder, vandaag bijna even veel voor Nijmegen en Almere. Vanavond kwam de eigenaar van een platenzaak uit het westen van het land langs. Die kocht al weer heel veel van de spullen die ik deze dagen inkocht. Dat blijft een kick.

Het grootste plezier beleef ik echter aan het uitzoeken van zo'n gekochte verzameling. Lekker dozen opentrekken, onder het genot van een biertje. Ik vind het nog steeds fenomenale avonden.

9 oktober 2009

Lijst

Zo, opgeruimd staat netjes.

1. (8) David Gray - Fugitive

2. (-) Drive By Truckers - TVA

3. (1) John Fogerty - Paradise

4. (2) John Fogerty - Heavens just a sin away

5. (-) Monsters of Folk - The Right Place

6. (-)Monsters of Folk - Whole lotta losin'

7. (-) Drive by Truckers - Rebels

8. (-) Drive by Truckers - When the Well runs dry

9. (-) Hockey - Song Away

10. (5) The Black Crowes - A Train still makes a lonely sound

7 oktober 2009

Gray

Nieuwe mensen ontmoeten, betekent nieuwe muziek leren kennen. Zo heb ik kennisgemaakt met David Gray, een man waarvan ik de naam eerlijk gezegd nog nooit had gehoord. Achteraf gezien ken ik zijn nummer Babylon wel. Aardig, maar ik was er niet kapot van. Nu heeft David Gray een nieuw album uit en daar staan enkele verslavende nummers op. Single Fugitive krijg ik niet meer uit mijn hoofd. Gisteren reed ik weg bij het werk en had ik een heftig verlangen naar Fugitive.

Merkwaardig genoeg heb ik het lied nog nooit op de Nederlandse radio gehoord, terwijl het album en dit nummer in Engeland alweer enorm scoort. Hierbij Fugitive. Luister er drie keer naar en je wilt nooit meer wat anders. Althans voorlopig niet.

">

5 oktober 2009

Haas

Het vrouwelijk deel van de visite sprak over dokter Haas. Dat ging niet over zijn medische kwaliteiten. 'Ik krijg het warm van hem', hoorde ik een dame zeggen. Ze kreeg ook nu een rood hoofd van haar opmerking. 'Ik moest een uitstrijkje doen, dat ging nog nooit zo goed als bij hem', vervolgde ze. De andere dames lachten hard. Ik probeerde een voorstelling te maken van de gebeurtenis in de spreekkamer van de arts. Dat lukte niet erg. De vrouwen ging dat beter af. Allemaal wisten ze precies waarover de dame met de rode koontjes het had. Dokter Haas was een extreem lekker ding. 'Misschien moet ik toch eens wat vaker naar de dokter', hoorde ik een vrouw naast me zeggen, terwijl ze met een pijnlijk gezicht over haar knie wreef. Ze kende het uiterlijk van dokter Haas blijkbaar niet.

Een kwartier later kwam nog een andere vrouw binnen. Ze ging zitten. 'Wat vind jij van dokter Haas?', vroeg ik. Er klonk gelach in de kamer. De nieuw binnengekomen visite keek verbaasd naar mij. 'Ik ben d'r niet zo kapot van. Twee negatieve ervaringen met hem', zei ze. Opgelucht haalde ik adem. Niet iedereen was blijkbaar smoorverliefd op dokter Haas. Die conclusie was te snel getrokken. 'Maar 't is een verdomd lekker ding', besloot ze haar zin.

2 oktober 2009

Lijst

1. (-) John Fogerty - Paradise

2. (-) John Fogerty - Heaven just a sin away

3. (-) John Fogerty/Bruce Springsteen - When will I be loved

4. (-) John Fogerty - Neverending Love

5. (1) Black Crowes - A Train Still Makes a Lonely sound

6. (4) Clapton/Winwood - In the Presence of the Lord

7. (2) Pink - Funhouse

8. (-) David Gray - Fugitive

9. (-) Chuck Prophet -

10. (-) Kris Kristofferson - Closer to the Bone

Vrienden

Naar de afscheidstournee van Diederik van Vleuten en Erik van Muiswinkel geweest. Een voorstelling over twee kibbelende vrienden. Mannen die niet goed met, maar ook niet zonder elkaar kunnen. Maatjes door dik en dun. Maatjes tot je er doodziek van wordt. Maatjes die ik niet zo goed ken. Ik ben geen man met een vriend waarmee hij alles doet, behalve activiteiten in bed. Vrienden heb ik zeker. Mannen waarop je kunt bouwen, maar geen mannen met wie ik zozeer de behoefte voel om ze drie keer in de week te bellen en er twee per jaar mee op visvakantie te gaan. Of drankvakantie.

Sowieso ben ik altijd meer een vrouwen-man geweest. Meer vriendinnen dan vrienden. Zet mij met een vrouw in een kroeg en ik lul de hele avond vol. Met een man heb ik het na een paar uur wel bekeken. Van de nieuwste rsi'-serie van Mercedes weet ik namelijk niets. En daar moet je met een man, vroeg of laat, toch over praten. Misschien heb ik daarom wel geen man met wie ik alles doe, behalve die activiteiten in bed. Het maakte de voorstelling van Vleuten en Van Muiswinkel er niet minder leuk om.

30 september 2009

Lekker

Toen John Fogerty uit Creedence Clearwater Revival stapte, richtte hij het hardcore countrygezelschap The Blue Ridge Rangers op. Dat leverde een prettig album up. Bijna veertig jaar later ligt ineens deel twee in de winkel. Fogerty omringt zich hierop met rasmuzikanten als Buddy Miller (dat ik bij hem in de kleedkamer zat, vertel ik hier maar niet meer), Don Henley en Bruce Springsteen (klik het youtube fragment aan). Naar het resultaat zit ik de hele middag al te luisteren. Een album om heel erg vrolijk van te worden.

Niet dat The Blue Ridge Rangers Rides Again de beste plaat van 2009 is, maar wel veruit de lekkerste. Godallemachtig wat klinkt dat ding lekker. Na drie prachtballads van John Prine, Conway Twitt en Rick Nelson gaat de plaat naar minimaal de derde versnelling. Lekker voorthuppelende country met klassiekers van onder meer Buck Owen, the Everly Brothers en zelfs, oh mijn God, John Denver. Een plaat die bijna zelfstandig in staat is om een herfstdepressie weg te blazen. Luister naar dit onweerstaanbare album!

">

28 september 2009

Lijst

Ik doe het er nog een keer voor...

1. (1) The Black Crowes - A Train still makes a lonesome sound

2, (2) Pink - Funhouse

3. (3) The Black Crowes - Appaloosa

4. (4) Clapton/Winwood - In the Presence of the Lord

5. (5) Adele - Hometown Glory

6. (6) The Noisettes - Never forgot you

7. (7) Florence and the machine - Rabbit Hill

8. (8) Black Crowes - Dont Dream about Houston

9. (9) Kyteman - Sorry

10. (10) U2 - I'll go Crazy